معاملات املاک رهنی و نکات مهمی که بایستی بدانید

معاملات املاک رهنی ممنوعیت قانونی ندارد ولی باید ها و نباید های بسیاری بر آن حاکم است و محدودیت هایی در این زمینه وجود دارد. امکلاک رهنی به دنبال عقد رهن تعریف می شوند و از آنجایی که نوعی وثیقه برای ادای دین و قرض محسوب می گردند در باب خرید و فروش و معاملات آن نکات قانونی فراوانی وجود دارد.

اگر به دنبال اطلاعات حقوقی بیشتری در رابطه با معاملات املاک رهنی هستید و یا معامله ای در این زمینه پیش رو دارید، در ادامه با وکلای فرنام داد همراه باشید.

نگاهی به عقد رهن

عقد رهن یکی از قراردادها و عقود شناخته شده در قانون مدنی ایران است. هرگاه شخصی مال مشخصی را به دیگری تحت عنوان وثیقه ی پرداخت بدهی خود می سپارد و در مقابل مبلغی را تحت عنوان قرض دریافت می نماید، عقد رهن نامیده می شود. شخصی که مال خود را به طرف مقابل جهت وثیقه سپرده، راهن و شخصی که مال را دریافت نموده، مرتهن نامیده می شود. مالی که به عنوان وثیقه در رهن است، مال مرهونه نامیده می شود.

معاملات املاک رهنی

طبیعتا چنین عقدی با عقد بیع متفاوت است و مالکیت قطعی مال انتقال نمی یابد. وکیل ملکی : این بدین معناست که در صورت عدم وصول طلب از سوی راهن، مرتهن می تواند از طریق فروش مال مرهونه به طلب خود دست بیابد. بنابراین فروش مال مرهونه از جانب راهن این مساله را برای خریدار به همراه دارد که با فروش و نقل و انتقال مال مرهونه حق مرتهن بر مال مرهونه کماکان پابرجاست و امکان فروش وصول دین توسط مرتهن وجود دارد، حتی در شرایطی که مال مرهونه توسط راهن به شخص دیگری فروخته شده است.

معاملات املاک رهنی از منظر قوانین ایران

در باب معاملات املاک رهنی، به ماده ی 793 قانون مدنی استناد می کنیم که بر اساس آن راهن نمی تواند هیچگونه تصرفی را که منجر به تضییع حقوق مرتهن است در مال مرهونه انجام دهد مگر به اذن و اجازه ی مرتهن. این امر بدان معناست که هرگونه تصرف راهن در مال مرهونه همانند فروش و معامله ی آن صرفا از طریق اذن و اجازه ی مرتهن امکانپذیر است و در غیر این صورت غیرقانونی تلقی می گردد.

این نکته را خاطر داشته باشید که مال مرهونه با امانت کمی متفاوت است و عنوان وثیقه بر آن صدق می کند. بنابراین این احتمال وجود دارد که در صورت عدم وصول طلب می توان از طریق فروش آن طلب مورد نظر مرتهن را وصول نمود. به عبارت دیگر فلسفه ی اصلی مال مرهونه وثیقه ای به جهت وصول طلب و ادای دین از سوی راهن است و این حق با خرید و فروش مکرر مال مرهونه از بین نخواهد رفت و مادامی که طلب مرتهن وصول نشده حق او بر مال مرهونه پابرجاست.

در نتیجه می توان گفت مالکیت قطعی مال مرهونه در دست راهن نیست، ولی بد نیست بدانید که با توجه به رویه ی فعلی معاملات املاک رهنی جریان دارد و ممنوع مطلق نیست. متذکر می شویم که در صورت معامله ی مال مرهونه، مرتهن نمی تواند معامله را باطل نموده و خللی در آن ایجاد نماید بلکه تمامی حقوق مرتهن در چنین شرایطی پابرجاست و در صورت عدم وصول دین از سوی راهن می تواند به طلب خود برسد. این امر در شرایطی که ملک بارها مورد معامله قرار گیرد، نیز پابرجاست.

در حقیقت اذن مرتهن در چنین شرایطی اینگونه تفسیر می شود که مرتهن با رضایت کامل اجازه ی معامله ی مال مرهونه را به راهن داده و با او در این زمینه به توافق رسیده است.

نکات مهمی که در رابطه با معاملات املاک رهنی بایستی بدانید.

  • قبل از هرگونه خرید و فروش و معامله ی ملک، استعلامات قانونی لازم را انجام دهید و از شرایط ملک اطلاعات کافی را کسب نمایید.
  • معامله ی املاک رهنی آثار و عواقب قانونی متعددی به همراه دارد و از جهت حقوقی و کیفری حائز اهمیت است. بنابراین چنانچه راهن در مقام فروشنده قصد فروش مال مرهونه را دارد، بایستی این مطلب را به اطلاع خریدار برساند.
  • راهن نمی تواند اقدام به فروش مال مرهونه نماید مگر اینکه ملک یا وثیقه ی دیگری را جایگزین نماید. در صورت چنین مساله ای وقوع جرم کلاهبرداری از جانب راهن قابل تصور است. این امر به خصوص در شرایطی که راهن از طریق سند رهنی جعلی اقدام به فروش مال مرهونه نماید، جرم را سنگین تر می کند.
  • در حال حاضر بیشتر املاک رهنی در رهن بانک ها و موسسات مالی و اعتباری قرار دارند و به عنوان وثیقه ی وام دریافت شده اند. تمام بانک ها موظفند قبل از فروش مال مرهونه اخطارهای لازم را به راهن داده و او را از فروش مال مرهونه آگاه نمایند.
    خرید و فروش مال مرهونه و معامله ی آن در صورت اذن مرتهن و اطلاع خریدار از آن امری قانونی به شمار می رود و با توافق میان مرتهن، راهن و خریدار امکانپذیر است.
  • تسویه ی طلب یا جایگزینی وثیقه ای دیگر معادل با وثیقه ی قبلی یا بیشتر از آن، مال مرهونه را از رهن آزاد نموده و هیچگونه محدودیت و منعی برای معامله آن وجود ندارد.

ارائه مشاوره حقوقی

وقوع عقد رهن و به وثیقه گذاشتن مال مرهونه می تواند مالکیت قطعی راهن و یا خریدار چنین ملکی را تحت شعاع قرار داده و از آنجایی که مرتهن صاحب حقوقی در رابطه با مال مرهونه می گردد، تبعات قانونی زیادی به وجود می آید. یک استعلام ساده می تواند وضعیت ملک را قبل از معامله مشخص نموده و از تضییع حقوق شما جلوگیری نماید.

جزئیات و نکات مفید بیشتری در این رابطه وجود دارد که در مسیر پرونده ی شما تاثیرگذار خواهد بود. برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید.

سند معارض و تبعات قانونی آن

سند معارض چیست ؟ این سند در شرایطی تعریف می شود که دو سند مالکیت برای یک ملک صادر گردد و در متن آن تعارضاتی وجود داشته باشد. همانطور که می دانید مهم ترین ادله ی اثبات مالکیت، سند رسمی است و از این نظر می توان گفت سند رسمی از اهمیت و ارزش بسیار بالایی برخوردار است. حال شرایطی را در نظر بگیرید که برای ملک مورد نظر شما، دو سند مالکیت صادر گردیده و متن این دو سند با یکدیگر متفاوت است.

  • به نظر شما قانون برای این دسته از اشتباهات ثبتی چه ساز و کاری در نظر گرفته است؟

در ادامه با وکلای فرنام داد همراه باشید.

سند معارض به چه معناست؟

در شرایطی که علی رغم صدور سند مالکیت از سوی اداره ی ثبت اسناد، مجدداً سند مالکیت دیگری برای همان موضوع صادر گردد و متن این دو سند یا یکدیگر متفاوت باشد، با سند معارض مواجه هستیم. معارض از کلمه ی تعارض می آید و به معنای متعرض و مزاحم شدن و یا با یکدیگر اختلاف داشتن است. بنابراین سند معارض به سندی اشاره می کند که با سند دیگری در تضاد و تعارض است و در نتیجه یکی از این دو سند فاقد اعتبار است.

سند معارض چیست

در رابطه با سند معارض شرایط بدین صورت است که دو مالک ادعای ملکیت یک ملک واحد را مطرح نموده و هریک از آنها به اعتبار سند رسمی که در دست دارند، خواهان اثبات مالکیت خود هستند. به خاطر داشته باشید که در مسائل حقوقی مرتبط با سند معارض یکی از سندها زودتر به ثبت رسیده و صادر گردیده است. در متن این سند تمامی مشخصات ملک به همراه حدود و حق ارتفاق و سایر جزئیات به طور دقیق ذکر گردیده و به صاحب ملک تعلق دارد. در ادامه سند معارض بدین شکل ایجاد می گردد که اداره ی ثبت به دنبال یک اشتباه ثبتی مجدداً سند مالکیت ملک مذکور را برای شخص دیگری صادر کرده و ممکن است در متن سند تفاوت هایی نسبت به سند اول به چشم بخورد.

در چنین شرایطی به نظر شما قانون کدام سند را به رسمیت می شناسد؟

راهکار قانونی سند معارض

بر اساس لایحه راجع به اشتباهات ثبتی و اسناد مالکیت معارضهنگامی که با سند معارض مواجه باشیم، سند مالکیتی که تاریخ ثبت آن مقدم بر سند دیگر است به عنوان سند رسمی اصلی در نظر گرفته شده و سند دوم یا سند موخرالصدور به عنوان سند معارض شناخته می شود که قابل ابطال است. . البته این نکته ی مهم را نیز به خاطر داشته باشید که همیشه ابطال سند متوجه سند معارض نیست و در پاره ای موارد ممکن است سند مقدم ابطال گردیده و سند دوم به عنوان سند صحیح و قانونی به رسمیت شناخته شود. بنابراین موضوع اصلی در سند معارض احراز مالکیت و تشخیص صحت سند است.

در چنین شرایطی شخصی که سند اصلی و مقدم در دست اوست می تواند دعوایی تحت عنوان ابطال سند را در دادگاه مطرح نموده و خواهان ابطال سند معارض گردد. در چنین شرایطی دادگاه پس از بررسی کلیه ی اسناد و مدارک پرونده و احراز مالکیت سند معارض را ابطال نموده و بدین ترتیب پرونده مختومه می شود.

نکته ی مهم:

بر اساس قانون، هنگامی که ادارات ثبتی با موضوع سند معارض مواجه می شوند، این مساله را به تمامی دفاتر اسناد رسمی اطلاع داده و گزارش می نمایند.

به خاطر داشته باشید که هرگونه تخلف در این زمینه جرم است و مجازات های قانونی به همراه دارد. 

بد نیست بدانید که دارنده ی سند معارض حق هیچگونه معامله ای را در این زمینه ندارد و تا زمانی که رای نهایی صادر نشده، از معامله ی ملک توسط سند معارض منع شده است. چنانچه معامله ای در این زمینه صورت پذیرد، جریمه ای معادل با رقم معامله برای متخلف در نظر گرفته خواهد شد. همچنین مالک سند اول به محض اطلاع از سند معارض بایستی پیگیری های قانونی لازم را برای ابطال سند معارض آغاز نماید. در غیر این صورت ممکن است با معامله ی ملک مزبور توسط سند معارض مشکلاتی ایجاد گردد.

مرجع صالح رسیدگی برای دعوی سند معارض

چنانچه با سند معارض مواجه شده اید و خواهان پیگیری حقوقی آن هستید با توجه به ماده ی 25 قانون ثبت اسناد و املاک، رسیدگی به سند معارض در صلاحیت هیئت نظارت اداره ثبت قرار دارد و تمامی تصمیمات این هیئت برای مدت زمان 20 روز از تاریخ صدور رای، قابل اعتراض در شورای عالی ثبت خواهد بود. پس از تمامی این مراحل دادگاه صالح به رسیدگی را اعلام می نماید.

انواع سند معارض

در یک دسته بندی کلی سند معارض به یکی از 3 حالت زیر قابل تصور است:

اصل ملک

تعارض دو سند در رابطه با اصل ملک زمانی تعریف می شود که دو سند برای تمام ملک و یا بخشی از آن صادر گردد. این احتمال را در نظر بگیرید که امکان دارد متن دو سند کاملاً مشابه بوده و یا با یکدیگر تفاوت هایی داشته باشند. طبیعتاً سندی که تاریخ آن مقدم است، به عنوان سند رسمی و قانونی شناخته می شود. ( این موضوع به احراز مالکیت از سوی دادگاه بستگی دارد و رای قطعی در این زمینه را تنها بایستی مرجع قانونی صادر نماید.)

حدود ملک

حدود ملک، مختصات ملک و جزئیاتی در این رابطه را شامل می شود. ممکن است سند معارضی صادر گردد که از نظر حدود ملک با سند رسمی اولیه در تعارض است و تفاوت هایی به چشم می خورد.

حق ارتفاق

حق ارتفاق از نظر حقوقی به شرایطی اشاره می کند که یک شخص به اعتبار حق مالکیت و با پشتوانه ی قانونی می تواند صاحب حقوقی در ملک مجاور باشد. برای مثال دو ملک را در نظر بگیرید که مجرای آبی از ملک اول می گذرد و وارد ملک مجاور می شود. در چنین شرایطی صاحب ملک دوم دارای حق ارتفاق است و بدین ترتیب صاحب ملک اول نمی تواند از جریان آب جل.گیری نموده و آن را سد نماید.

حال تصور کنید با سند معارضی روبرو هستیم که حق ارتفاق در آن ذکر نشده است. در صورتی که در سند اول ( مقدم ) حق ارتفاق ذکر گردد، سند معارض قابل ابطال است و هیچ لطمه ای به حق ارتفاق وارد نخواهد شد.

برقراری تماس برای دریافت مشاوره حقوقی

علی رغم تمام قوانین و مقرراتی که بر نظام ثبتی ایران حاکم است، بروز اشتباهات ثبتی نظیر سند معارض امری دور از ذهن نیست و در موارد بسیاری شاهد صدور سند معارض هستیم که حقوق مالکیت افراد را می تواند با مشکلاتی مواجه نماید.

نکات و جزئیات حقوقی بیشتری در این رابطه وجود دارد که می توانید از زبان وکیل ملکی متخصص بشنوید.

برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید

اجاره روزانه منزل و مهم ترین نکات حقوقی آن که بایستی بدانید

اجاره روزانه منزل جرم نیست و مجازات قانونی ندارد، اما برای این کار به مجوزهای قانونی نیاز است. اگر نگاهی گذرا به آگهی های اجاره ی منزل داشته باشید، متوجه می شوید که گزینه هایی تحت عنوان اجاره روزانه منزل نیز به چشم می خورد. واحدهای مبله ای که به صورت روزانه و یا ساعتی به مسافرین ، گردشگران و افراد بومی اجاره داده می شود و مبالغ مختلفی برای اجاره ی آن در نظر گرفته شده است.

متقاضیان اجاره روزانه منزل از اقشار مختلفی هستند و با اهداف متفاوتی قدام به اجاره کوتاه مدت منازل می نمایند. از طرف دیگر نظارت بر چنین مساله ای بسیار دشوار و عملا غیرممکن است و می تواند بستر مناسبی برای بسیاری از تخلفات و جرایم به شمار رود.

  • به نظر شما اجاره روزانه منزل در چه شرایطی جرم است؟

در ادامه برای کسب اطلاعات بیشتر با وکلای فرنام داد همراه باشید.

اجاره روزانه منزل

اجاره روزانه منزل از منظر قوانین ایران

با توجه به افزایش مقوله ی گردشگری و سفر به خصوص در شهرهای بزرگ و مقاصد گردشگری اجاره ی کوتاه مدت و روزانه منازل مبله در کنار گزینه هایی مانند: هتل به مراتب از نظر اقتصادی مناسب تر است و در حال حاضر بازار اجاره کوتاه مدت منزل بسیار داغ است. قیمت های چنین منازلی با توجه به موقعیت مکانی، متراژ و امکانات متفاوت است و امکان اقامت چندین نفر به طور همزمان نیز وجود دارد. به طور کلی اجاره کوتاه مدت منزل به مدت زمان کمتر از 5 ماه اشاره می کند. همچنین داشتن شرایط صحت معاملات از جمله اهلیت برای طرفین معامله الزامیست.

در حالت عادی و متداول قرارداد اجاره منزل بر اساس قانون روابط موجر و مستاجر در دو نسخه تنظیم می شود و مدت زمان معمول آن یک سال است که در برخی مواقع قابل تمدید نیز خواهد بود. در قرارداد مذکور مبلغ اجاره مشخص است و امضای شهود نیز به چشم می خورد. به نظر شما تشریفات قانونی فوق در رابطه با تنظیم قرارداد های اجاره روزانه منزل نیز وجود دارد؟ آیا موجر و مستاجر با حضور در املاک اقدام به تنظیم قرارداد اجاره می نمایند و تمامی موارد قانونی قرارداد اجاره رعایت می شود؟ طبیعتا در بیشتر موارد خیر و چنین معاملاتی به صورت پنهان جریان دارد.

اکثر قرارداد های اجاره روزانه منزل میان مالک و مستاجر از قوانین قرارداد اجاره تبعیت نمی کند و در بیشتر موارد قرارداد کتبی وجود ندارد و خبری از احراز هویت طرفین نیست. اجاره روزانه منزل صرفا از طریق اخذ کارت ملی و مدارک شناسایی از مستاجر صورت می پذیرد و ارائه ی سند رسمی مالکیت از سوی فرد اجاره دهنده مطرح نیست. شرایطی را در نظر بگیرید که فردی ملک متعلق به دیگری را به صورت غیرقانونی به فرد دیگری اجاره داده است.

  • به نظر شما چه مجازاتی در انتظار این فرد است و چگونه می توان از او شکایت نمود؟

اجاره روزانه منزل به مجوزهای قانونی نیاز دارد !

بد نیست بدانید که در صورت گزارش هرگونه جرم و تخلف، پلیس می تواند به چنین منازلی ورود کرده و حتی آن را پلمپ نماید. تصور کنید شخصی در منزل اجاره ای روزانه اقدام به برگزاری مهمانی مختلط نموده و مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر نیز در جریان است. طبیعتا پلیس حق ورود به این منزل را دارد و در نهایت پلمپ آن حتمیست. چنین مواردی در شرایطی ایجاد می گردد که صاحب اصلی ملک یا فردی که ملک را اجاره داده از قصد فرد برای اجاره ی منزل بی خبر است و ممکن است ملک او برای مدتها پلمپ باقی بماند. چرا که در رابطه با قرارداد اجاره روزانه منزل قصد و هدف افراد برای اجاره و سکونت مشخص نیست.

به همین دلیل و بر اساس مقررات موجود برای اجاره روزانه منزل بایستی مجوزهای لازم آن را از مراجع قانونی ذیصلاح مانند: سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و یا اداره اماکن اخذ کنید. در غیر این صورت اجاره منزل مبله به صورت ساعتی و یا روزانه تخلف است و احتمال پلمپ آن وجود دارد. البته این مورد را نیز یادآور می شویم که امکان تعقیب قضایی منازل مبله ای که بدون مجوز اجاره داده می شوند نیز وجود دارد.

اجاره روزانه منزل بستر مناسبی برای بسیاری از جرایم و تخلفات به شمار می رود.

به طور کلی دایره ی جرایم و تخلفاتی که به دنبال اجاره روزانه منزل به وقوع می پیوندند بالاست و حسب مورد می توان موارد بسیاری را در این زمینه نام برد. زنا و برقراری روابط نامشروع، مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر ، اختفای مجرمین و متهمین فراری، برگزاری مهمانی های مختلط و بسیاری جرایم مشابه از جمله مواردیست که به وفور به چشم می خورد. طبیعتا در صورت وقوع هریک از موارد فوق ملک مزبور پلمپ می گردد و صاحب اصلی ملک نیز بایستی در مقابل قانون پاسخگو باشد. از این رو توصیه می کنیم که بدون اخذ مجوزهای قانونی لازم برای اجاره کوتاه مدت ملک خود اقدام نکنید.

انجام مشاوره حقوقی و ارائه راهکار

اجاره روزانه منزل موضوعی است که دیدگاه های مثبت و منفی فراوانی برای آن وجود دارد. به عقیده ی عده بسیاری از افراد اجاره روزانه منزل گزینه ای مناسب و اقتصادی به شمار می رود و هرگونه دخالت در این زمینه به نوعی تجاوز به حریم خصوصی افراد است. در مقابل مخالفین این مساله بر این باورند که اجاره روزانه منزل می توند بستر مناسبی برای بسیاری از تخلفات و جرایم را ایجاد نماید و مشکلات اخلاقی فراوانی به همراه خواهد داشت.

موضوعی که در این میان حائز اهمیت است، مساله ی اجاره روزانه منزل واقعیتی است که در سطح جامعه جریان دارد و در صورت عدم آگاهی از نکات حقوقی و قانونی آن می تواند مشکلات متعددی به همراه داشته باشد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید از طریق راه های ارتباطی زیر با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید.

قدرالسهم چیست و چگونه محاسبه می شود؟ (آپارتمان)

قدرالسهم سهم هر واحد آپارتمانی از کل زمینی است که بنا بر روی آن احداث گردیده است. با توجه به افزایش زندگی آپارتمان نشینی در شهر های بزرگ مفهوم قدرالسهم و اهمیت آن بیش از پیش نمایان گردیده و در حال حاضر به عنوان یکی از مهم ترین فاکتورهای قیمت گذاری معاملات آپارتمان ها به شمار می رود. اگر نگاهی به آگهی های خرید و فروش آپارتمان داشته باشید، به احتمال زیاد عبارت میزان قدرالسهم آپارتمان به چشم می خورد.

اگر شغل اصلی شما ساخت و ساز و معاملات آپارتمان است و یا قصد خرید یک آپارتمان را دارید آشنایی با مفهوم قدرالسهم حائز اهمیت است.

  • آیا از نحوه ی محاسبه ی قدرالسهم اطلاع دارید؟
  • به نظر شما میزان قدرالسهم چه ارتباطی با قیمت گذاری آپارتمان دارد؟

در ادامه برای کسب اطلاعات بیشتر با وکلای فرنام داد همراه باشید.

قدرالسهم چیست

قدرالسهم به چه معناست؟

در سال های اخیر ساخت و ساز آپارتمان و مجتمع های مسکونی در شهرهای بزرگ افزایش یافته و به نوعی می توان گفت سبک زندگی جدیدی را در این زمینه شاهد هستیم . همانطور که می دانید آپارتمان ها و مجتمع های مسکونی به صورت واحد های چند طبقه بر روی یک زمین واحد بنا می شوند و متراژ واحد ها حسب مورد ممکن است یکسان یا متفاوت طراحی شوند.

  • به نظر شما میزان سهم هر واحد مسکونی از کل زمینی که بنا روی آن قرار دارد چقدر است؟
  • به عبارت دیگر سهم اعیان ( واحد) از عرصه ( زمین ) چگونه محاسبه می شود؟

در رابطه با منازل ویلایی و مستقل که یک واحد روی آن بنا شده است، طبیعتا زمین و بنا متعلق به یک نفر است و مساله ی قدرالسهم مطرح نیست. موضوع قدرالسهم در شرایطی مطرح می گردد که چندین واحد مسکونی روی یک زمین مشترک به صورت چند طبقه بنا می شوند و در این میان به هر یک از مالکین درصدی از سهم زمین تعلق می گیرد. در یک مفهوم حقوقی دقیق تر قدرالسهم میزان سهم هر واحد از کل زمینی است که آپارتمان روی آن بنا شده است.

نحوه ی محاسبه ی قدرالسهم

در رابطه با نحوه ی محاسبه قدرالسهم ابتدا بایستی به متراژ های واحدهای بنا شده روی زمین توجه داشت. در صورتی که متراژ تمامی واحد ها یکسان باشد، قدرالسهم آنها به یک میزان محاسبه می شود و با یکدیگر برابر است. اگر متراژ واحدها با یکدیگر متفاوت باشد، قدرالسهم هر واحد نیز با دیگری متفاوت است. به طور کلی میزان قدرالسهم با متراژ هر واحد رابطه ی مستقمی دارد و هر چه متراژ واحد آپارتمانی بیشتر باشد، میزان قدرالسهم آن نیز افزایش می یابد.

برای محاسبه ی قدرالسهم واحد های آپارتمانی که متراژ آنها با یکدیگر مساویست، متراژ کل زمین بر تعداد واحد های آپارتمانی تقسیم می شود و عدد به دست آمده میزان قدرالسهم هر واحد را نشان می دهد.

میزان قدرالسهم = تعداد کل واحد های آپارتمان ÷ مساحت کل زمین ساختمان

محاسبه ی قدرالسهم واحدهایی که متراژ آنها با یکدیگر متفاوت است و قدرالسهم هر واحد با متراژ آن نسبت مستقیمی دارد. برای این منظور می توان از فرمول زیر استفاده کرد:

قدرالسهم = جمع مساحت کل واحدهای مسکونی ÷ (متراژ هر واحد آپارتمانی * متراژ زمین کل ساختمان)

زمینی را در نظر بگیرید که مساحت کل آن 3000 متر مربع است و 6 واحد 1000 متری بر روی آن احداث شده است. با توجه به فرمولی که ذکر کردیم، محاسبه ی قدرالسهم زمین بدین صورت است:

500 = 6÷3000

در نتیجه قدرالسهم هر واحد از زمین کل 500 متر در نظر گرفته می شود.

فرض کنید در زمینی به متراژ 4500 متر مربع 8 واحد آپارتمانی احداث گردیده است. متراژ 4 واحد آن را 2000 متر مربع در نظر بگیرید و 4 واحد دیگر 3000 متر مربع مساحت دارند. در چنین شرایطی با توجه به فرمول بالا قدرالسهم بدین شکل محاسبه می شود:

قدرالسهم واحد های 2000 متری

450=(3000*4) + (2000*4) ÷ (2000*4500 )

قدرالسهم واحد های 3000 متری

675=(3000*4) + (2000*4) ÷ (3000*4500 )

نکته ی مهم: در رابطه با محاسبه ی قدرالسهم میزان مساحت پارکینگ، انباری و به طور کلی تمامی فضاهایی که به ملک اختصاص دارد، موثر است و محاسبه خواهد شد. برای مثال: قدرالسهم واحدهایی که دارای انباری و پارکینگ هستند نسبت به واحدهایی که انباری و پارکینگ ندارند، بیشتر است. البته این امر در شرایطی امکانپذیر است که پارکینگ و انباری در متن سند قید گردیده باشد و جزء مشاعات نباشند..

ارائه مشاوره حقوقی

با توجه به افزایش حجم ساخت و ساز و معاملات مسکن در سال های اخیر، اختلافات و دعاوی حقوقی پیرامون آن نیز افزایش قابل توجهی را نشان می دهد. به طوری که می توان گفت در مراجع قضایی پرونده های متعدد بیشماری در زمینه ی دعاوی ملکی جریان دارد. بررسی ها نشان می دهد که بیشتر دعاوی و اختلافاتی که در این زمینه به چشم می خورد از عدم آگاهی های کافی افراد در زمینه ی قوانین و مقررات ملکی آغاز گردیده. آگاهی از موضوعاتی نظیر قدرالسهم زمین، مسائل مرتبط با عرصه و اعیان، نحوه ی تقسیم پارکینگ، حقوق مرتبط با مشاعات و سایر موضوعات مشابه در سبک زندگی آپارتمان نشینی بسیار حائز اهمیت است و آگاهی از آن می تواند ضمن جلوگیری از تضییع حقوق شما، از بروز بسیاری از دعاوی و اختلافات نیز جلوگیری نماید.

انجام مشاوره حقوقی با وکیل ملکی متخصص و باتجربه می تواند نکات و جزئیات مفید بیشتری در اختیار شما قرار دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید از طریق راه های ارتباطی زیر با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید.

اشتباهات ثبتی چیست و چگونه به آن رسیدگی می شود؟

اشتباهات ثبتی چیست و چگونه به آن رسیدگی می شود؟ اشتباهات ثبتی ممکن است در هر مرحله ای از پروسه ی ثبت سند رسمی رخ دهد و از نظر قانونی راهکارهایی برای آن پیش بینی شده است. با توجه به افزایش معاملات و خرید و فروش املاک و مستغلات در سال های اخیر، عملیات ثبت سند رسمی نیز با شتاب و سرعت بیشتری در جریان است. از آنجایی که بیشتری مراحل عملیات ثبت سند رسمی توسط نیروی انسانی صورت می پذیرد، بروز خطا و اشتباه چندان دور از ذهن نیست و از این رو در قانون ثبت و قانون اشتباهات ثبتی راهکارهایی در این زمینه به چشم می خورد.

بررسی ها و پژوهش های اخیر نشان می دهد که آمار اشتباهات ثبتی نسبتا بالاست و با توجه به اهمیت و ارزش سند رسمی از منظر قانون و مراجع قضایی، نحوه ی رسیدگی به آن بسیار حائز اهمیت است.

  • به نظر شما قانون در چنین شرایطی کدام راهکار را پیش بینی نموده است؟
  • به نظر شما اشتباهات ثبتی شامل چه مواردی است؟

در ادامه برای کسب اطلاعات بیشتر با وکلای فرنام داد همراه باشید.

اشتباهات ثبتی

اشتباهات ثبتی به چه معناست؟

بر اساس ماده ی 1287 قانون مدنی: اسنادی که در اداره ثبت اسناد و املاک و یا دفاتر اسناد رسمی یا در نزد سایر مامورین رسمی در حدود صلاحیت آنها و برطبق مقررات قانونی تنظیم شده باشند رسمی است. سند رسمی از ارزش و اهمیت بسیار بالایی نزد مراجع قانونی و قضایی برخوردار است و در مقام دفاع یا دعوی نقش بسیار مهمی دارد. از سوی دیگر سند رسمی در رابطه با نقل و انتقال مالکیت تاثیرگذار است و آغازی برای برخورداری از حقوق و مزایای مالکیت برای صاحب آن محسوب می شود. بنابراین بسیار ضروریست که سند رسمی به درستی تنظیم گردد و تمامی مندرجات آن مطابق با واقعیت باشد.

اشتباهات ثبتی می تواند در هر مرحله ای از جریان عملیات ثبتی رخ دهد و در صورت بروز هرگونه اشتباه و اختلاف در عملیات ثبت سند رسمی اصلاح و تصحیح آن ضروریست. در غیر این صورت سند مزبور از نظر قانونی قابلیت استناد ندارد و قانونی تلقی نمی شود. برای مثال: شرایطی را در نظر بگیرید که سند رسمی ملکی تنظیم گردیده و مامور ثبت پلاک ثبتی را به اشتباه درج کرده است. چنین سندی از نظر قانونی اشتباه تنظیم گردیده و در مقام دفاع یا دعوی قابل استناد نیست. از سوی دیگر در چنین شرایطی مساله ی سند معارض نیز مطرح است. چرا که با دو سند مشابه مواجهیم که در تعارض با یکدیگر قرار دارند.

انواع اشتباهات ثبتی

اشتباهات ثبتی به انواع و اشکال مختلفی دسته بندی می شوند و همانطور که پیشتر گفتیم ممکن است در هر مرحله ای از جریان عملیات ثبت سند رسمی اعم از مرحله ی ابتدایی تقاضای ثبت ملک، مرحله اقدامات مقدماتی ثبت سند و یا در جریان عملیات ثبت ملک توسط مامورین ثبتی و همچنین مرحله ی نهایی صدور سند رسمی رخ دهد.

با توجه به نوع اشتباهی که رخ می دهد، در یک دسته بندی کلی اشتباهات ثبتی به شرح زیر است:

اشتباهات ثبتی موثر

این دسته از اشتباهات ثبتی مواردی را شامل می گردد که وقوع آنها روند قانونی ثبت سند رسمی را با مشکلات قانونی مواجه می کند و بایستی تصحیح گردند. در غیر این صورت سند مزبور صلاحیت قانونی خود را از دست می دهد. برای مثال: اشتباه در نام و نام خانوادگی متقاضی ثبت سند رسمی به عنوان یک اشتباه فاحش و موثر شناخته می شود. همچنین بروز اشتباه ثبتی در نوع ملک و یا شماره پلاک اصلی آن جزء اشتباهات ثبتی موثر است.

اشتباهات ثبتی غیرموثر

در رابطه با اشتباهات ثبتی غیرموثر می توان گفت این دسته از اشتباهات روند قانونی ثبت سند رسمی را با مشکل قانونی مواجه نمی کنند و به اصطلاح سند به صورت قانونی و صحیح تنظیم شده است. چنین اشتباهاتی از طریق مراجع رفع اشتباهات ثبتی قابل تصحیح است. برای مثال: هرگاه شماره فرعی ملک در آگهی نوبتی به اشتباه درج گردد، ولی در اظهارنامه صحیح باشد، با یک اشتباه ثبتی غیرموثر مواجهیم که صحت سند رسمی را زیر سوال نمی برد.

از مهم ترین اشتباهات ثبتی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • اشتباه در درج مساحت ملک
  • اشتباه در نام و نام خانوادگی صاحب سند
  • بروز اشتباه در مرحله ی عملیات تفکیکی ملک
  • اشتباه در مندرجات سند رسمی
  • اشتباه در درج محل وقوع ملک
  • اشتباه در ثبت حقوق ارتفاقی ملک
  • اشتباه در مرحله ی تقاضای ثبت سند رسمی
  • اشتباه در مرحله ی تنظیم سند رسمی
  • اشتباه در نام پدر صاحب ملک
  • اشتباه در شماره ملی و شماره شناسنامه
  • اشتباه در مرحله ی عملیات تحدیدی ملک

البته لیست فوق موارد بیشتری را در بر می گیرد که حسب مورد ممکن است از نوع اشتباهات ثبتی موثر و یا غیرموثر به حساب بیاید. برای کسب اطلاعات بیشتر در این مورد می توانید با یک وکیل ثبتی متخصص مشاوره نمایید.

نحوه ی رسیدگی به اشتباهات ثبتی

چنانچه در هر مرحله ای از جریان عملیات ثبت سند رسمی با اشتباه مواجه شدید، ابتدا بایستی به نوع اشتباه و چگونگی آن توجه داشت. بر اساس قوانین داخلی، دو مرجع صالح برای رسیدگی به اشتباهات ثبتی وجود دارد:

  • هیئت نظارت
  • شورای عالی ثبت

هیئت نظارت

بر اساس قانون ثبت ایران هیئت نظارت برای رسیدگی به اشتباهات ثبتی تشکیل یافته و در مقر دادگاه هر استان یک هیئت نظارت وجود دارد. هیئت نظارت متشکل از سه عضو اصلی به شرح زیر است:

  • رئیس ثبت استان
  • دو نفر قاضی به انتخاب رئیس قوه قضاییه
  • دو عضو علی البدل نیز در هیئت نظارت حضور دارند که یکی از آنها می تواند از میان کارمندان یا قضات استان مورد نظر انتخاب گردد و دیگری از سمت وزیر دادگستری انتخاب می شود.

وظیفه ی اصلی اعضای هیئت نظارت رسیدگی به کلیه ی اختلافات واشتباهات ثبتی است. در یک طرف دعوی ذینفع یا شخص ثالثی قرار دارد که اشتباه ثبتی با حقوق او در تعارض قرار گرفته و در طرف دیگر اداره ثبت قرار می گیرد. در واقع هیئت نظارت با بررسی دقیق و کامل موضوع می تواند نظر خود را بیان کند. بر اساس قانون هیئت نظارت موظف است که در طول هفته حداقل دو جلسه ی رسیدگی را برگزار نماید.

اعضای هیئت نظارت با توجه به قانون صلاحیت رسیدگی به موضوعات مختلفی را دارند که حسب مورد رسیدگی به اشتباهات ثبتی را آغاز می کنند. تقاضای رسیدگی به اشتباهات ثبتی ممکن است از سوی شخص ذینفع اعم از مالک سند یا شخص ثالث و اداره ی ثبت مطرح می گردد. متقاضی بایستی اسناد و مدارک قانونی مورد نیاز را ضمیمه ی درخواست خود نماید و هیئت نظارت با توجه به اسناد و مدارک موجود، رای نهایی را صادر می نماید.

شورای عالی ثبت

یکی دیگر از مراجع صالح برای رسیدگی به اشتباهات ثبتی، شورای عالی ثبت است. شورای عالی ثبت به منظور تجدید نظر آرای صادره از هیئت نظارت شکل گرفته و در مواردی که آرای هیئت نظارت در تضاد و تناقض با یکدیگر قرار دارد، در ایجاد رای وحدت رویه موثر است.

اعضای شورای عالی ثبت متشکل از دو نفر از قضات دیوان عالی کشور و مدیر کل ثبت اسناد و مالکیت است. جلسه ی شورای عالی ثبت برای یک بار در هفته برگزار می شود و تنها مقر اصلی آن حوزه ی قضایی تهران است.

ارائه مشاوره حقوقی

سند رسمی به عنوان مهم ترین و معتبرترین سند از منظر قانون شناخته می شود و آثار و تبعات آن در رابطه با اثبات مالکیت افراد بسیار حائز اهمیت است. سند رسمی قابل انکار و تردید نیست و در مقام دفاع و یا دعوی بسیار حائز اهمیت است. بنابراین بروز هرگونه اختلاف و اشتباهات ثبتی می تواند آثار و تبعات سند رسمی را زیر سوال برده و در واقع آن را بلااثر نماید.

انتخاب وکیل امور ثبتی متخصص و باتجربه در این امر ضمن ارائه ی مشاوره حقوقی دقیق و جامع، جزئیات و نکات مفیدی در اختیار شما قرار می دهد .

برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید از طریق راه های ارتباطی زیر با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید.

تصرف عدوانی مستاجر و مجازات آن

تصرف عدوانی مستاجر و مجازات آن در قانون + نحوه اقدام و شکایت : قرارداد اجاره یکی از رایج ترین و مرسوم ترین قراردادهاست که آغازگر رابطه ی حقوقی موجر و مستاجراست. به دنبال انعقاد قرارداد اجاره مالک و مستاجر صاحب پاره ای حقوق و وظایف متقابل شناخته می شوند و در واقع قرارداد اجاره حقوق و وظایق آنها را تفکیک می کند.

از نظر حقوقی تصرف عدوانی در شرایطی تعریف می شود که فردی بدون اینکه استحقاق قانونی برخورداری از حقوق مالکیت یا منافع عین مستاجره را داشته باشد، کمامان به تصرفات غیرقانونی خود ادامه می دهد و در این شرایط مالک یا موجر می تواند از نظر قانونی اقداماتی را انجام دهد.

تصرف عدوانی مستاجر

  • به نظر شما مجازات تصرف عدوانی مستاجر چیست؟

درادامه برای کسب اطلاعات بیشتر با وکلای فرنام داد همراه باشید.

مفهوم تصرف عدوانی مستاجر

یکی از مهم ترین دعاوی حقوق که در زمینه ی املاک مطرح می گردد، تصرف عدوانی است. بر اساس ماده 158 قانون آیین دادرسی مدنی، تصرف عدوانی به این معناست متصرف سابق و مالک اصلی ادعا می کند که فرد دیگری در ملک او حضور دارد و بدون اجازه از آن استفاده می کند. با توجه به این مفهوم می توان گفت که تصرف عدوانی مستاجر در شرایطی تعریف می شود که مستاجر بدون اجازه ی موجر در ملک استیجاری ساکن است و کماکان به تصرفات خود ادامه می دهد.

به دنبال انعقاد قرارداد اجاره میان موجر و مستاجر حقوق و تکالیف متقابل آنها شکل می گیرد و بدین وسیله موجر به مستاجر اذن می دهد که برای مدت زمان مشخصی در قبال دریافت مبلغی مشخص، منافع عین مستاجره را به او واگذار می نماید.

بنابراین قرارداد اجاره :

  • انتقال مالکیت نیست.
  • به صورت مادام العمر نیست و مدت زمان محدود و مشخصی دارد.
  • مجانی نیست.
  • صرفا مالکیت منافع عین مستاجره را شامل می شود.
  • در حقیقت عین مستاجره برای مدت زمان مشخصی به مستاجرواگذار می گردد و مستاجر وظایف و تعهداتی در قبال موجر دارد:
  • پرداخت به موقع و منظم اجاره بها
  • مراقبت از عین مستاجره و عدم آسیب رساندن و تخریب آن و نگهداری و مراقبت اصولی و صحیح از ملک
  • عدم استفاده ی نامشروع از عین مستاجره
  • عدم اجاره عین مستاجره به دیگری
  • تخلیه ی به موقع ملک پس از انقضای مدت زمان قرارداد اجاره
  • به عبارت دیگر بر اساس قرارداد اجاره موجر با رضایت کامل ملک خود را در اختیار مستاجر قرار می دهد و برای آن مدت زمان و مبلغ مشخصی در نظر می گیرد. طبیعتا پس از پایان مدت زمان قرارداد اجاره دو حالت زیر را می توان متصور شد:
  • تخلیه ی ملک

تمدید قرارداد اجاره ی ملک

چنانچه مستاجر پس از پایان مدت زمان قرارداد اجاره به سکونت و تصرفات خود ادامه دهد و موجر راضی به تصرف او نباشد، تصرف عدوانی مستاجر محرز است. در شرایطی که رضایت مالک محرز گردد، تصرف عدوانی ملک محقق نخواهد شد.

تصرف عدوانی مستاجر و مجازات آن

با چنین اوصافی می توان نتیجه گرفت که عین مستاجره در حکم مال امانی در دست مستاجر قرار دارد و پس از اتمام مدت زمان قرارداد اجاره مستاجر موظف به تخلیه ی ملک و بازگرداندن آن به مالک است. حال تصور کنید که مالک با تصرف عدوانی مستاجر مواجه می شود.

دقت کنید که تصرف عدوانی ملک با دعوی تخلیه ید متفاوت است.

در صورت مواجهه با تصرف عدوانی ملک ابتدا در نظر داشته باشید که ممکن است تصرفات طرف مقابل ابتدا قانونی و رسمی بوده و سپس عدوانی تلقی شود. برای مثال: مستاجر بر اساس قرارداد اجاره یا به صورت شفاهی برای مدت زمان مشخصی ملک مورد نظر را در اختیار داشته و تصرفات او قانونی و بر اساس رضایت موجر بوده است. در ادامه پس از اتمام مدت زمان قرارداد اجاره، از تخلیه ملک خودداری می نماید.

همچنین این امر می تواند شامل سرایدار و مستخدمین نیز باشد. بنابراین تصرف عدوانی از لحظه ای شروع می شود که مالک یا موجر اذن و رضایت تصرف را نمی دهد و خواهان تخلیه ی ملک است.

نکته ی قابل توجه اینجاست که موجر در هر شرایطی نمی تواند علیه مستاجر خود اقامه ی دعوی تصرف عدوانی مطرح کند. با توجه به تبصره ی ماده ی 171 قانون آیین دادرسی مدنی، در شرایطی که موجر و مستاجر با توافق یکدیگر قرارداد اجاره تنظیم کرده اند و موعد مشخصی را برای قرارداد اجاره و تخلیه ملک در نظر گرفته اند، اگر موجر وجه التزام یا شرایط خاصی را برای عدم تخلیه ی ملک در نظر بگیرد و شرایط تخلیه ی ملک به صورت واضح و روشن در متن قرارداد درج گردد، اقامه ی تصرف عدوانی علیه مستاجر امکانپذیر نخواهد بود.

ماده ی 171 قانون آیین دادرسی مدنی به شرح زیر است:

ماده ۱۷۱ – سرایدار، خادم، کارگر و به‌طور کلی هر امین دیگری، چنانچه پس از ده روز از تاریخ ابلاغ اظهارنامه مالک یا مأذون از طرف مالک یا‌کسی که حق مطالبه دارد مبنی بر مطالبه مال امانی، از آن رفع تصرف ننماید، متصرف عدوانی محسوب می‌شود.

‌تبصره – دعوای تخلیه مربوط به معاملات با حق استرداد و رهنی و شرطی و نیز درمواردی که بین صاحب مال و امین یا متصرف قرارداد و شرایط‌ خاصی برای تخلیه یا استرداد وجود داشته باشد، مشمول مقررات این ماده نخواهند بود.

مجازات تصرف عدوانی مستاجر

مهم ترین مجازات هایی که برای تصرف عدوانی مستاجر در قوانین کیفری ایران به چشم می خورد، می توان به موارد زیر اشاره نمود:

بر اساس ماده ی 691 بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی:

هر کس به قهر و غلبه داخل ملکی شود که در تصرف دیگری است اعم از آنکه محصور باشد یا نباشد یا در ابتدای ورود به قهر و غلبه‌ نبوده ولی بعد از اخطار متصرف به قهر و غلبه مانده باشد علاوه بر رفع تجاوز حسب مورد به یک تا شش ماه حبس محکوم می ‌شود. هرگاه مرتکبین ‌دو نفر یا بیشتر بوده و لااقل یکی از آنها حامل سلاح باشد به حبس از یک تا سه سال محکوم خواهند شد.

همچنین با توجه به ماده ۶۹۲ قانون مذکور: هرگاه کسی مِلک دیگری را به قهر و غلبه تصرف کند علاو‌ه‌ بر رفع تجاو‌ز به حبس از چهل و پنج روز تا شش ماه محکوم خواهد شد.

وکیل امور ملکی : متذکر می شویم که موجر و یا نماینده ی قانونی او می تواند با مراجعه به دفاتر خدمات قضایی شکایت خود را در این زمینه تنظیم نماید. طرح دعوی به صورت حقوقی و کیفری امکانپذیر است و دادسرا و دادگاه قضایی محل وقوع ملک به عنوان مرجع قضایی صالح برای رسیدگی به دعوی شناخته می شود.

ارایه مشاوره حقوقی و پیگیری پرونده

به دلیل افزایش قرارداد اجاره در سال های اخیر موارد متعددی از اختلافات و دعاوی حقوقی و کیفری میان موجر و مستاجر به چشم می خورد. به طوری که حجم انبوهی از پرونده های شورای حل اختلاف و دادگاه ها را این دسته از دعاوی تشکیل می دهد. افزایش پدیده ی اجاره نشینی در کنار مشکلات اقتصادی سال های اخیر وضعیت مستاجران را با چالش ها و بحران های متعددی مواجه نموده و طبیعتا این مسائل می تواند آغاز اختلافاتی میان موجرین و مستاجرین گردد.

فراموش نکنیم که قرارداد اجاره را به صورت رسمی و دقیق تنظیم کنیم و تمامی جهات قانونی آن را مد نظر قرار دهیم. این امر می تواند مانع از طرح و پدید آمدن بسیاری از دعاوی و اختلافات میان موجرین و مستاجرین باشد و در راستای حفظ حقوق آنها بسیار موثر و کارآمد است.

انتخاب وکیل رفع تصرف عدوانی متخصص و باتجربه در این امر می تواند نکات و جزئیات قانونی مفیدی در اختیار شما قرار دهد و ضمن ارائه ی مشاوره حقوقی دقیق و جامع، روند دادرسی پرونده ی شما را شتاب می بخشد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید.

مراحل تبدیل سند عادی به رسمی

مراحل تبدیل سند عادی به رسمی ، اموال غیرمنقول با ثبت درخواست در سامانه ثبت نام درخواست صدور سند مالکیت آغاز می شود. به طور کلی اسنادی که برای مالکیت اموال غیرمنقول تنظیم می شوند شامل اسناد عادی و اسناد رسمی هستند. به دلیل اهمیت و ارزش بالای اسناد رسمی و مزایایی که برای مالک به همراه دارد، تقاضا برای تنظیم اسناد رسمی به مراتب بیشتر است. به همین دلیل بیشتر افراد در صدد هستند که در ابتدا برای تنظیم سند رسمی اقدام کنند و یا اسناد عادی و دستی خود را به سند رسمی تبدیل نمایند.

  • آیا با مراحل تبدیل سند عادی به رسمی آشنایی دارید؟
  • به نظر شما در شرایطی که سند رسمی وجود ندارد، چگونه می توان سند عادی را به سند رسمی تبدیل نمود؟

در ادامه برای کسب اطلاعات بیشتر با وکلای فرنام داد همراه باشید.

آشنایی با مفاهیم سند عادی و سند رسمی

با توجه به ماده 1289 قانون مدنی سند عادی به سندی اشاره می کند که فاقد عناصر و ویژگی های سند رسمی است. سند عادی صرفا نوشته ای است که طرفین قراراداد یا معامله بین خود تنظیم می کنند و به صورت کتبی معامله ی خود را تایید می نمایند. در اصطلاح عامه این نوشته قولنامه یا مبایعه نامه خوانده می شود و از آنجایی که مهر و امضای طرفین وجود دارد، سندی معتبر و قانونی است.

مراحل تبدیل سند عادی به رسمی

با ارزش ترین سندی که مالکیت افراد را به اثبات می رساند و نزد مراجع قانون و قضایی معتبر و قابل استناد است، سند رسمی است. سند رسمی به نوشته ای اشاره می کند که نزد دفاتر اسناد رسمی و در حضور طرفین قرارداد توسط مامورین رسمی دولتی تنظیم می شود و از اعتبار قانونی بالایی برخوردار است. در واقع تنظیم سند توسط دفاتر اسناد رسمی و نزد مامورین رسمی دولتی تفاوت اصلی اسناد رسمی و اسناد عادی به حساب می آید.

اهمیت تبدیل سند عادی به رسمی

همانطور که پیشتر اشاره کردیم، سند رسمی در مقام دفاع یا دعوی قابل استناد است و از این جهت در مراجع قضایی و قانونی از ارزش و اهمیت بالایی برخوردار خواهد بود. امکان کلاهبرداری و دروغ از طریق سند رسمی بسیار کم است و می توان گفت که در هر شرایطی به رسمیت شناخته می شود و معتبر است. برای مثال: اگر خواهان دریافت وام بانکی هستید، ارائه ی سند مالکیت یکی از الزامات آن به شمار می رود و طبیعتا در چنین شرایطی ارائه ی سند عادی و دستی کارساز نخواهد بود و شما ملزم به ارائه ی سند رسمی هستید.

وکیل الزام به تنظیم سند رسمی : فرض کنید که شخصی ادعای مالکیت ملک شما را دارد و علیه شما اقامه ی دعوی نموده است. در چنین شرایطی در وهله ی اول دادگاه به نفع فردی رای صادر می کند که سند رسمی ملک مورد نظر را ارائه دهد. در غیر این صورت بایستی از طریق سایر روش های قانونی، مالکیت خود را به اثبات برسانید. اسناد رسمی توسط پاره ای قوانین و مقررات خاص تنظیم می شوند که امکان دستکاری و تغییر آنها وجود ندارد و همین امر اعتبار آن را افزایش می دهد و امکان کلاهبرداری را به حداقل میزان ممکن می رساند. به دلیل مزایای سند رسمی، بیشتر افرادی به دنبال تبدیل سند عادی به رسمی هستند.

مراحل تبدیل سند عادی به رسمی

در رابطه با تبدیل سند عادی به رسمی بایستی ابتدا به این نکته ی مهم توجه داشته باشید که آیا برای ملک مورد نظر شما از قبل سند رسمی تنظیم شده است یا خیر. نکته ی مهم دیگر وضعیت و شرایط مال غیرمنقولی است که سند عادی آن در دست شماست.

  • برای مثال: شرایطی را در نظر بگیرید که اقدام به معامله ی زمینی کرده اید که فروشنده فوت شده و شما به ورثه ی او دسترسی ندارید و صرفا یک قولنامه در دست شماست. طبیعتا در چنین شرایطی سند رسمی وجود دارد و از طریق ورثه می توانید سند عادی خود را به سند رسمی تبدیل کنید.

هرگاه صاحبان املاک و اراضی به دلیل فوت مالک رسمی و عدم دسترسی به ورثه او و یا به دلیل عدم دسترسی به مالک در شرایطی مانند: مفقودالاثر شدن تقاضای سند رسمی داشته باشند می توانند از طریق ثبت تقاضای خود در سامانه ی ثبت نام درخواست صدور سند مالکیت sabtemelk.ssaa.ir اقدام نموده و با ارائه ی مدارک مورد نیاز و در نظر گرفتن شرایط قانونی برای تبدیل سند عادی به رسمی اقدام نمایند. لازم به ذکر است که این سامانه مختص مواردی به شمار می رود که املاک و اراضی معامله شده دارای سند رسمی است ولی خریدار بنا به دلایل موجه به فروشنده ( مالک رسمی) دسترسی ندارد.

هرگاه امکان دسترسی به فروشنده و یا ورثه ی او وجود دارد و در قید حیات هستند شما می توانید با مراجعه به دفاتر تنظیم اسناد رسمی و پرداخت هزینه های مربوطه، برای تنظیم و دریافت سند رسمی اقدام نمایید.

همچنین برای اراضی و املاک ملی و موات و اراضی و املاک معلق به دولت نمی توان از طریق سامانه ی مذکور اقدام نمود و شما بایستی از طریق سایر مسیرهای قانونی برای آن اقدام نمایید.

طبیعتا تمامی اراضی و املاک خریداری شده که توسط اسناد عادی معامله می شوند از قبل دارای سند رسمی نیستند و در واقع فاقد سند رسمی به شمار می روند. در چنین شرایطی با توجه به نوع و وضعیت زمین راهکارهای قانونی زیر پیش بینی شده است.

در شرایطی که ملک و یا اراضی فاقد سند به عنوان بخشی از اراضی دولتی و ملی محسوب گردد، بر اساس بند ک تبصره 11 ماده واحد قانون بودجه مصوب سال 1401 افرادی که قبل از سال 1394 املاک دولتی و ملی دارای بنا را در تصرف داشته و دارند، می توانند از طریق مراجعه به سازمان ملی زمین و مسکن، برای تبدیل سند عادی به رسمی و دریافت آن اقدام نمایند.

ارائه مشاوره حقوقی و پیگیری پرونده

با توجه به حجم انبوه خرید و فروش و معاملات املاک و اراضی در سال های اخیر، تبدیل سند عادی به رسمی یکی از مهم ترین موضوعات در این زمینه به شمار می رود. بر اساس عرف، بیشتر معاملات اموال غیرمنقول و منقول نظیر خودرو با تنظیم اسناد عادی نظیر مبایعه نامه و قولنامه آغاز می شود و طرفین با یکدیگر توافق می کنند که در تاریخ مشخصی به دفاتر اسناد رسمی مراجعه نموده و با تنظیم سند رسمی معامله به پایان برسد، اما در پاره ای موارد روند معامله به طور دیگری پیش می رود و در واقع سند رسمی وجود ندارد.

عدم دسترسی به سند رسمی و یا عدم دریافت آن می تواند آثار و تبعات حقوقی فراوانی برای خریدار به وجود بیاورد و محدودیت های زیادی به همراه دارد. حضور وکیل ملکی متخصص و باتجربه در این امر می تواند روند دادرسی پرونده شما را شتاب بخشد و ضمن جلوگیری از اطاله ی دادرسی آن بهترین نتایج را در کوتاه ترین زمان ممکن برای آن رقم خواهد زد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید.

وکیل الزام به تنظیم سند رسمی 1403

وکیل الزام به تنظیم سند ، اقدام فوری ، نتیجه گیری در کمترین زمان ممکن : با توجه به قوانین مندرج در قانون مدنی ایران، انتقال مالکیت به دو صورت انجام می شود؛ اول به صورت سند عادی و دیگری به صورت تنظیم سند رسمی است. برخی از میان سوالاتی که در زمینه‌ الزام به تنظیم سند مطرح می گردد به موارد زیر می توان اشاره نمود:

  • سند رسمی چیست و چه تفاوتی با اسناد عادی دارد؟
  • آیا الزام به تنظیم سند رسمی در همه موارد لازم الاجراست؟
  • اگر فروشنده از انتقال مالکیت به صورت رسمی امتناع ورزد چه اقدامی می توان انجام داد؟
  • دادگاه در این خصوص چه تصمیمی اتخاد می نماید؟

در ادامه این مقاله توسط وکیل الزام به تنظیم سند به بررسی هر کدام از موارد فوق خواهیم پرداخت.

سند رسمی چیست و چه تفاوتی با سند عادی دارد؟

با توجه به حقوق مدنی در زمینه اموال و مالکیت ، اسنادی که در اداره ثبت یا دفاتر ثبت اسناد و یا نزد مأمورین رسمی که در این حیطه فعالیت دارند و با توجه به مقررات قانونی موجود در این زمینه تنظیم شده باشند اسناد رسمی نامیده می‌شوند و تمامی اسنادی که صرفاً نشان دهنده انتقال مالکیت هستند بدون این که قواعد فوق در تنظیم آنها جاری باشد اسناد عادی تلقی می شوند. بنابراین انتقال مالکیت از طریق قولنامه، کارت سبز، قرارداد های دستی و امثال آن ها‌ در زمره اسناد عادی هستند.

وکیل الزام به تنظیم سند

اگرچه اسناد عادی نیز حمایت های قانونی مربوط به خود را دارند با این حال حمایت قانون از اسناد رسمی بیشتر بوده و اگر فردی در یک سند رسمی به عنوان مالک یک ملک یا مال خاصی شناخته شود معمولاً دادگاه بر خلاف آن حکم نمی دهد مگر اینکه طرف دعوا بتواند عدم مالکیت وی را از طریق جعل اسناد یا عدم رعایت مقررات ماهوی در تنظیم سند مربوطه اثبات نماید.

آیا الزام به تنظیم سند رسمی در همه موارد لازم الاجرا است؟

لزوماً تمامی انتقال مالکیت ها به صورت رسمی نمی باشد بنابر این همه موارد مالکیت را با صدور دستور الزام به تنظیم سند رسمی نمی توان ملزم نمود. با توجه به قوانین مندرج در این زمینه صرفاً برخی از اموال مشخص، قابلیت انتقال مالکیت به صورت رسمی را دارند و قانون تنظیم این اسناد را الزامی دانسته است و مابقی موارد از طریق اسناد عادی و یا حتی به صورت شفاهی قابل انتقال هستند.

از مهم‌ترین و اصلی‌ترین مصادیق الزام به تنظیم سند رسمی در خصوص انتقال مالکیت اموال غیر منقول و همچنین انتقال مالکیت خودرو است. بنابراین اگر فردی به عنوان خریدار درخواست نماید که فروشنده باید سند مالکیت ملک یا خودرویی را به صورت رسمی و قانونی به وی انتقال دهد فروشنده ملزم به انجام این کار خواهد بود هرچند در قرارداد اولیه یا سند عادی به چنین الزامی اشاره نشده باشد.

امتناع فروشنده از تنظیم سند رسمی

امتناع فروشنده برای انتقال مالکیت به صورت رسمی ممکن است به دو صورت رخ دهد:

  1. زمانی که فروشنده تعهد نموده است که در تاریخ مقرر در اداره ثبت یا دفتر ثبت اسناد رسمی حاضر شود و مبادرت به انتقال سند مالکیت نماید لکن از این امر امتناع می ورزد و در تاریخ مقرر در آدرس مورد نظر حضور پیدا نمی کند.
  2. صورت دوم نیز مربوط به زمانی است که فروشنده هیچ گونه تاریخ مقرر و مشخصی را جهت انتقال مالکیت به صورت رسمی تعیین ننموده است در این صورت باید از طریق اظهارنامه رسمی و قانونی جهت تعیین زمان دقیق برای حضور در اداره ثبت یا دفتر اسناد رسمی اقدام نماید.

در هر کدام از موارد فوق که خریدار مایل به انتقال مالکیت به صورت رسمی است باید از دفترخانه یا اداره ثبت گواهی عدم حضور فروشنده را دریافت نموده و به دادخواست خود مبنی بر الزام به تنظیم سند رسمی پیوست نماید؛ در این صورت دادگاه خوانده که در واقع همان فروشنده است را برای ارائه اظهارات به دادگاه احضار می نماید چنانچه دلیل موجهی برای انجام این عمل نداشته باشد وی را ملزم می کند تا هر چه سریعتر نسبت به انتقال رسمی ملک توسط وکیل ملکی مبادرت نماید.

اقدامات دادگاه برای الزام به تنظیم سند

برای آن که دادگاه با توجه به یک سند عادی، فروشنده یا خوانده دعوی را ملزم به انتقال مالکیت به صورت رسمی نماید باید شرایط ذیل فراهم گردد:

  1. احراز صحت تحقق انتقال مالکیت
  2. احراز اهلیت فروشنده در انتقال مالکیت
  3. توجه نماید که خواهان تمامی تعهدات خود با توجه به مندرجات سند عادی انجام داده باشد.
  4. تعیین نماید که هزینه تنظیم سند بر عهده کیست و چه میزان است؟

لازم به ذکر است که اگر در خصوص صحت و سقم سند عادی مسئله ای پیش آید خواهان ابتدا باید مسیر قانونی در راستای اثبات این امر را طی نماید و سپس دادخواست الزام به تنظیم سند رسمی را پیگیری کند. همچنین وی باید درخواست صدور قرار جلوگیری از فروش ملک را نیز به دادگاه مربوطه ارائه کند تا از فروش ملک به صورت غیر قانونی جلوگیری به عمل آورده و خوانده را موظف کند تا به وظایف قانونی خود در این زمینه عمل نماید.

عرصه و اعیان به چه معناست؟

عرصه و اعیان جزء مهم ترین مفاهیم حقوق ملکی و ثبتی شناخته می شوند واطلاع از آن در زمان خرید ملک بسیار حائز اهمیت است. اصطلاحات عرصه و اعیان جزء اصطلاحاتی هستند که در رابطه با تمامی املاک تعریف می شود و در زمان خرید و فروش و معامله ی ملک جزء فاکتورهای بسیار مهم به حساب می آید. چرا که عدم آگاهی از آن می تواند امکان کلاهبرداری را افزایش دهد و مشکلات حقوقی بسیاری به همراه خواهد داشت.

  • شما چقدر با مفاهیم عرصه و اعیان آشنایی دارید؟
  • آیا از نحوه ی محاسبه ی عرصه و اعیان اطلاعی دارید؟

در ادامه برای کسب اطلاعات بیشتر با وکلای فرنام داد همراه باشید.

عرصه و اعیان به چیست؟

اصطلاح عرصه به معنای مساحت و کل محدوده ی زمین ملک است. در حقیقت ساختمان و بنا روی عرصه به وجود می آید و شکل می گیرد. برای هر ملک و سازه ای اعم از مسکونی، تجاری و اداری یک عرصه وجود دارد که اعیان روی آن قرار می گیرد.

اصطلاح اعیان به ساختمان و بنایی اشاره می کند که روی عرصه ( زمین ) قرار گرفته و ساخته شده است. اعیان می تواند متعلق به یک نفر و یا بیش از یک نفر باشد. در واقع از طریق سهم بندی می توان اعیان را به بیش از یک نفر اختصاص داد. در رابطه با خانه های مسکونی دربستی و ویلایی معمولا عرصه و اعیان به یک نفر تعلق دارد مگر اینکه بحث انحصار وراثت مطرح شود.

عرصه و اعیان

در رابطه با مواردی که شخص مالک شش دانگ کل ملک است، مالکیت تمام عرصه و اعیان متعلق به اوست.

موضوع عرصه و اعیان در رابطه با خانه های آپارتمانی و مجتمع های مسکونی کمی متفاوت است. در چنین شرایطی عرصه و اعیان به بیش از یک نفر تعلق دارد و هر شریک صاحب سهم مشخصی از عرصه و اعیان است. برای مثال: زمینی را تصور کنید که ساختمان شش طبقه ای روی آن بنا شده است. در چنین شرایطی بایستی شش سند مجزای تک برگ برای مالکین صادر گردد. هر واحد آپارتمان به عنوان یک واحد اعیان شناخته می شود و درصدی از عرصه یا زمین برای هر مالک در سند مالکیت قید خواهد شد. هر مالک به میزان اعیان خود از کل عرصه سهم می برد. یعنی میزان سهم عرصه و اعیان با یکدیگر در ارتباط مستقیمی هستند و هرچه میزان سهم اعیان بیشتر و مساحت آن بزرگ تر باشد، سهم عرصه نیز بیشتر و بزرگ تر است.

مواردی نظیر پارکینگ، انباری و تراس نیز اگر در سند مالکیت به عنوان بخشی از آپارتمان شناخته شود، جزء اعیان به حساب می آید و متعلق به مالک است.

در حال حاضر بیشتر موارد معاملات ملکی بر اساس سند مالکیت شش دانگ صورت می پذیرد که میزان عرصه و اعیان آن کاملا مشخص است. علی رغم این مساله هنوز املاک و مستغلاتی وجود دارند.

نکاتی از عرصه و اعیان در زمین های اوقافی

  • مساله ی عرصه و اعیان در رابطه با زمین های اوقافی یک تفاوت اصلی با سایر زمین ها دارد و آن ذکر عبارت شش دانگ از اعیان در متن سند زمین است. در سایر سند های مربوط به املاک شخصی عبارت شش دانگ از عرصه و اعیان به چشم می خورد. به نظر شما تفاوت میان این دو عبارت چیست؟
  • معاملات املاک اوقافی به این شکل تعریف شده است که مالکیت آنها برای 99 سال به خریدار واگذار می گردد و در مدت زمان مذکور خریدار بایستی اجاره ملک را به صورت اقساط سالانه به سازمان اوقاف پرداخت نماید. دلیل امر از آنجایی ناشی می شود که مالکیت اصلی زمین ( عرصه ) متعلق به سازمان اوقاف است و خریدار از این جهت اجاره بهای آن را پرداخت می نماید، اما مالکیت اعیان به صورت کامل و شش دانگ در اختیار خریدار قرار دارد و متعلق به اوست. بنابراین خریدار زمین اوقافی هیچ اختیاری در رابطه با عرصه یا زمین اوقافی ندارد.
  • خرید و فروش زمین های اوقافی صرفا تحت نظارت و تایید سازمان اوقاف صورت می گیرد و از آنجایی که خریدار تنها صاحب اعیان است، خرید و فروش عرصه امکانپذیر نیست و قانونی تلقی نمی شود.

ارائه مشاوره حقوقی و نکات ضروری با وکیل

دعاوی عرصه و اعیان را می توان در ردیف مهم ترین دعاوی ملکی و ثبتی به حساب آورد. بروز اختلافات و مسائل حقوقی در روند تفکیک عرصه و اعیان و یا تعیین میزان قدرالسهم عرصه و اعیان به خصوص در املاک مشاعی و موروثی امری دور از ذهن نیست و دعاوی زیادی را به خود اختصاص داده است. جزئیات و نکات حقوقی فراوانی در این رابطه وجود دارد که می تواند روند دادرسی پرونده ی شما را تغییر دهد. انتخاب وکیل ملکی متخصص و باتجربه در این زمینه می تواند ضمن ارائه ی یک مشاوره حقوقی دقیق و جامع، بهترین نتایج را در کوتاه ترین زمان ممکن برای پرونده شما رقم بزند.

…برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید…

4 روش اثبات مالکیت زمین بدون سند رسمی

اثبات مالکیت زمین بدون سند امری دشوار است ولی غیر ممکن نیست و از نظر قانونی راهکارهایی برای آن تعریف شده است. از منظر قوانین و مقررات ارائه ی سند رسمی به عنوان دلیل قطعی و محکمی برای مالکیت افراد شناخته می شود. به عبارت دیگر اشخاص از طریق ارائه ی سند رسمی می توانند مالکیت خود را نزد مراجع قضایی به اثبات برسانند و صاحب حقوق خود شناخته می شوند.

حال شرایطی را در نظر بگیرید که شخصی در صدد اثبات مالکیت زمین بدون سند رسمی است. به نظر شما چنین امری از نظر حقوقی امکانپذیر است؟ چه راهکارهایی برای اثبات مالکیت اراضی بدون سند رسمی وجود دارد؟ در ادامه برای کسب اطلاعات بیشتربا ما همراه باشید.

اثبات مالکیت به چه معناست؟

از نظر قانونی سند رسمی مهم ترین ادله ی اثبات مالکیت شناخته می شود. با این حال ممکن است افراد از طریق سند عادی برای اثبات مالکیت خود اقدام نمایند. سند رسمی طبق ضوابط و شرایط قانونی خاصی توسط مامورین صلاحیتدار دولتی تنظیم می شود. سند عادی واجد چنین اوصافی نیست و قولنامه و مبایعه نامه را می توان به عنوان مهم ترین مثال های آن برشمرد.

اثبات مالکیت زمین بدون سند رسمی

روش های اثبات مالکیت زمین بدون سند رسمی

بر اساس ماده ی 1287 قانون مدنی سند رسمی تعریف شده است و به عنوان مهم ترین ادله ی اثبات مالکیت شناخته می شود. به طور کلی در شرایطی که با ملک بدون سند مواجه هستید ابتدا بایستی دادخواست اثبات مالکیت را به دادگاه قضایی صالح ارائه دهید.

فرد ابتدا دادخواست خود را تنظیم و تمامی ادله و مدارکی که مورد نیاز است ضمیمه ی دادخواست می نماید و ازطریق دفاتر خدمات قضای به مرجع صالح ارسال می کند. به طور کلی در شرایطی که سند رسمی وجود ندارد، یکی از شرایط زیر را می توان متصور شد:

1- سند عادی

شما ازطریق سند عادی می توانید برای اثبات مالکیت زمین بدون سند رسمی اقدام نمایید. در برخی شرایط به خصوص در ایام گذشته برای معاملات و فروش زمین و اراضی از قولنامه های دستی استفاده می گردید. قولنامه های دستی و مبایعه نامه ها فاقد خصوصیات و ویژگی های سند رسمی هستند و ممکن است استناد به آن جهت اثبات مالکیت کمی دشوار به نظر برسد. همچنین معامله ی شفاهی نیز در برخی شرایط خاص می تواند به اثبات مالکیت کمک کند. برای مثال: شرایطی را در نظر بگیرید که دو نفر نزد شهود اقدام به معامله ی شفاهی زمین نموده اند و ثمن معامله نیز پرداخت شده است. در چنین شرایطی راهکارهایی وجود دارد که می توان برای اثبات مالکیت زمین اقدام نمود. برای مثال: شهادت شهود و ارائه ی رسید بانکی معتبر می تواند ادله ی محکمی به شمار رود.

دادگاه با بررسی قولنامه و یا مبایعه نامه ای که به صورت دستی تنظیم شده و با بررسی سایر ادله ی موجود می تواند حکم نهایی را جهت اثبات مالکیت صادر نماید.

2- اقرار

از نظر حقوقی اقرار به معنای اقرار به حقی است که به نفع طرف مقابل باشد. شرایطی را در نظر بگیرید که مالک اصلی و متصرف زمینی بر سر مالکیت زمین با یکدیگر اختلاف دارند. در چنین شرایطی اگر متصرف اقرار به مالکیت طرف مقابل نماید، دعوی خاتمه می یابد و مالکیت طرف مقابل به اثبات می رسد.

3- شهادت شهود

یکی از مهم ترین راهکارهای قانونی اثبات مالکیت زمین بدون سند شهادت شهود است. شهادت شهود موضوعی است که علاوه بر متون قانونی در شرع اسلامی نیز مورد تایید و تاکید قرار گرفته است و به استناد آن می توان حکم نهایی موضوع را اعلام نمود.

در شرایطی که زمین شما فاقد سند مالکیت رسمی است و خواستار اثبات مالکیت آن هستید می توانید از طریق شهادت شهود دعوی خود را پیش برده و به نتیجه برسید.

شهادت شهود با ظوابط و مقررات شرعی و قانونی خاصی همراه است و محتوای بیانات شهود بایستی در یک راستا و برابر باشد. بنابراین چنانکه در بیانات و شهادت شهود تفاوتی وجود نداشته باشد. برای اثبات مالکیت زمین بدون سند از طریق شهادت شهود شهادت دو مرد و یا یک مرد و دو زن کافیست.

4- اماره تصرف

اصطلاح اماره تصرف به موارد و نشانه هایی اشاره می کند که از طریق آن می توان به مالکیت فرد پی برد و آن را به اثبات رسانید. برای مثال: اماره ید (تصرفات و یا سکونت فرد) در زمین و ملک مورد نظر می تواند دلیلی بر مالکیت او شناخته شود.

البته در نظر داشته باشید که صرف تصرف دلیل برای مالکیت نیست و اماره ید بایستی خصوصیات قانونی خاص خود را دارا باشد.

رسیدگی به دعوی اثبات مالکیت زمین بدون سند رسمی نیازمند پرداخت هزینه های دارسی است و دادگاه محل وقوع ملک به عنوان مرجع قضایی صالح برای رسیدگی به دعوی شناخته می شود.

ارائه مشاوره حقوقی

علی رغم اینکه سند رسمی به عنوان مهم ترین و محکم ترین ادله ی قانونی اثبات مالکیت شناخته می شود، قانون نگاهی وسیع تر و فراتر دارد و جمیع جهات را پیش بینی نموده است. چنین مسائلی در رابطه با بسیاری از موارد بسیار حائز اهمیت است و پرونده های متعددی در این رابطه به چشم می خورد.

چنانچه در مقام خواهان و یا ذینفع چنین پرونده هایی هستید ، حضور وکیل متخصص ملکی و باتجربه در زمینه ی امور ملکی می تواند ضمن ارائه ی مشاوره حقوقی دقیق و جامع، جزئیات و نکات حقوقی بیشتری در اختیار شما قرار دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و انجام مشاوره حقوقی تخصصی در این زمینه می توانید با وکلای فرنام داد در ارتباط باشید